Robinhood buduje własne L2

Robinhood on its L2

Wejście Robinhooda, giganta z sektora TradFi, w przestrzeń rozwiązań warstwy drugiej (L2) Ethereum, stanowi istotny sygnał pomostu między finansami tradycyjnymi a zdecentralizowanymi. Jak wynika z ostatnich wypowiedzi zarządu firmy, nie jest to jedynie próba obniżenia kosztów transakcyjnych dla użytkowników. To fundamentalny, strategiczny zwrot, którego celem jest przebudowa fundamentów firmy na „kryptograficznych szynach” oraz stworzenie wiodącej platformy dla tokenizowanych aktywów świata rzeczywistego (RWA). Ogłoszenie budowy własnego łańcucha L2, opartego na frameworku Arbitrum Orbit, to kamień węgielny tej wizji, szczególnie w kontekście robinhood l2.

Dlaczego Robinhood buduje własne L2?

Warto zauważyć, że Robinhood L2 ma na celu zwiększenie dostępności i efektywności transakcji w świecie zdecentralizowanych finansów.

Decyzja o budowie dedykowanego L2, zamiast prostej integracji z istniejącymi liderami, wynika z precyzyjnie określonej, długoterminowej strategii. Nie chodzi tu tylko o kontrolę nad UX czy opłatami.

  1. Platforma dla Tokenizacji RWA i Aktywów Prywatnych: To kluczowy i najważniejszy powód. Vlad Tenev wprost stwierdził, że celem jest stworzenie „najlepszego łańcucha dla aktywów świata rzeczywistego„. L2 nie jest celem samym w sobie, a narzędziem do realizacji znacznie większej ambicji: demokratyzacji dostępu do aktywów, które do tej pory były poza zasięgiem inwestorów detalicznych. Sztandarowym przykładem jest tokenizacja udziałów w prywatnych spółkach technologicznych, takich jak SpaceX czy OpenAI. W obecnym systemie, ogromna część wzrostu wartości tych firm następuje, gdy są one jeszcze prywatne, co wyklucza z partycypacji szeroki rynek. Własny L2 daje Robinhoodowi infrastrukturę do emisji, handlu i rozliczania tych stokenizowanych aktywów w kontrolowanym i zgodnym z regulacjami środowisku.
  2. Pełna kontrola nad stosem technologicznym i UX: Własny łańcuch daje Robinhoodowi bezprecedensową kontrolę nad całym środowiskiem. Jak podkreślał Vlad, celem jest, aby użytkownik końcowy nawet nie wiedział, że korzysta z technologii blockchain. To oznacza możliwość pełnej abstrakcji opłat za gaz (np. poprzez mechanizmy gasless swaps), zarządzania wydajnością sieci i, co najważniejsze, projektowania doświadczenia użytkownika od podstaw, bez kompromisów narzucanych przez ogólne L2.
  3. Nowe modele przychodowe i ekonomia: Posiadanie własnego L2 daje Robinhoodowi pełną kontrolę nad ekonomią łańcucha, co jest fundamentalnym powodem tego strategicznego ruchu. Po pierwsze, firma staje się jedynym operatorem sekwencera, co pozwala na przechwytywanie 100% marży z opłat transakcyjnych. Model ten jest prosty: przychód generowany jest z różnicy między opłatami (nawet symbolicznymi lub ukrytymi przed użytkownikiem) a kosztem publikacji skompresowanych danych transakcyjnych na L1 Ethereum (tzw. L1 data cost). Posiadanie własnej sieci jest jedynym sposobem na zagospodarowanie tego strumienia przychodów. Po drugie, i potencjalnie znacznie bardziej lukratywne, jest przejęcie całości MEV (Maximal Extractable Value) generowanego na łańcuchu. Jako wyłączny operator, Robinhood ma monopol na ustalanie kolejności transakcji, a co za tym idzie – na ekstrakcję całej wartości z arbitrażu, likwidacji czy innych strategii MEV. W tym kontekście, model profit share z Arbitrum DAO, w ramach którego 10% zysków sekwencera jest przekazywane do skarbca DAO, należy postrzegać jako koszt licencyjny za wykorzystanie gotowej, zaawansowanej technologii. Kluczową motywacją dla Robinhood jest zachowanie pozostałych 90% zysków – wartości, która w przypadku działania jako zwykła aplikacja na publicznym L2 byłaby dla firmy całkowicie niedostępna.
  4. Budowa Kontrolowanego, Zgodnego z Regulacjami Ekosystemu: W przeciwieństwie do wielu projektów kryptonatywnych, Robinhood od początku podkreśla ścisłą współpracę z regulatorami (SEC dla papierów wartościowych, CFTC dla instrumentów pochodnych). Posiadanie własnego łańcucha pozwala na wbudowanie wymogów regulacyjnych (np. KYC/AML) na poziomie infrastruktury, co jest niezbędne do operowania na rynku RWA. To świadome pozycjonowanie się jako platforma „muskularna regulacyjnie”, co ma odróżnić ją od „łańcuchów dla degenów”, jak obrazowo określił to CEO.

Architektura Techniczna: Arbitrum Orbit, Stylus i MEV

Wybór technologii jest równie istotny co strategia. Robinhood postawił na Arbitrum Orbit, co jest posunięciem pragmatycznym i doskonale uzasadnionym technicznie.

Rdzeń: Arbitrum Nitro i Przełomowy Stylus

Sercem łańcucha Robinhooda będzie stos technologiczny Arbitrum Nitro, napędzający Arbitrum One. Jego kluczowe cechy to wysoka kompatybilność z EVM, wydajne interaktywne dowody na oszustwo (fraud proofs) i kompilacja do WASM.

Jednak prawdziwym powodem wyboru Arbitrum, jak potwierdził Johan Kerbrat, był Stylus. To rozszerzenie Nitro, które pozwala na pisanie smart kontraktów w językach kompilujących się do WASM, takich jak Rust, C i C++, obok tradycyjnego Solidity. Implikacje dla Robinhooda są ogromne:

  • Wydajność i koszt: Złożone operacje finansowe i kryptograficzne, niezbędne przy obsłudze RWA, mogą być o rząd wielkości tańsze i szybsze w wykonaniu, gdy są napisane w Rust, a nie w Solidity.
  • Elastyczność i przyszłość: Uniezależnia to rozwój od ekosystemu Solidity. Robinhood może wykorzystać szerszą pulę talentów i istniejące, dojrzałe biblioteki ze świata C++ czy Rust, co jest kluczowe przy budowie tak złożonych systemów.
  • Interoperacyjność: Możliwość wzajemnego wywoływania się kontraktów w Solidity i Rust/C++ pozwala na płynną integrację z istniejącym ekosystemem DeFi.

Dostępność Danych (DA) i EIP-4844

Jako optimistic rollup, łańcuch Robinhooda będzie publikował dane transakcyjne na Ethereum L1, korzystając z taniej przestrzeni danych wprowadzonej przez EIP-4844, czyli tzw. Blobów. To drastycznie obniża koszty operacyjne, co pozwala Robinhoodowi realizować strategię oferowania transakcji za ułamki centa, a nawet subsydiowania ich do zera dla wybranych operacji.

Podejście do MEV: „Nie-drapieżny” (non-predatory) System Kolejkowania

Kolejnym kluczowym czynnikiem technicznym, który zadecydował o wyborze Arbitrum, był, jak określił to Kerbrat, „nie-drapieżny system kolejkowania z priorytetami” (non-predatory priority queue system). Jest to bezpośrednia odpowiedź na problem szkodliwego MEV, takiego jak front-running. Wskazuje to, że Robinhood, przynajmniej na poziomie technologicznym, wybiera rozwiązania mające na celu ochronę użytkowników przed najbardziej toksycznymi formami ekstrakcji wartości. Prawdopodobnie odnosi się to do mechanizmów opartych na FCFS (First-Come, First-Served) lub innych rozwiązań minimalizujących możliwość reorderingu transakcji w celu zysku.

Ryzyko i Centralizacja: Szczere Spojrzenie

Mimo solidnych fundamentów technologicznych i jasnej wizji, model przyjęty przez Robinhooda rodzi pytania, które z punktu widzenia decentralizacji można rozważyć.

1. Centralizacja Sekwencera – Stan Przejściowy?

To największa obawa. Na starcie, jedynym sekwencerem będzie Robinhood. Oznacza to ryzyko cenzury i pojedynczy punkt awarii. Jednak w przeciwieństwie do innych korporacyjnych L2, zarząd Robinhooda otwarcie zakomunikował, że jest to stan przejściowy. Johan Kerbrat stwierdził: „Pomysł posiadania jednego sekwencera niekoniecznie jest prawdziwy na dłuższą metę… w pewnym momencie będziemy chcieli wprowadzić decentralizację i uważamy, że stos Arbitrum jest w tym pomocny„. To kluczowa deklaracja. Wyzwaniem będzie teraz obserwacja, jak i w jakim tempie ta obietnica zostanie zrealizowana.

2. Zarządzanie MEV – Obietnica vs. Rzeczywistość

Wybór technologii z „nie-drapieżnym” systemem kolejkowania to silny sygnał. Jednak centralny sekwencer wciąż ma monopol na ekstrakcję „dobrego” MEV (np. z arbitrażu). Pytanie brzmi, jak ta wartość zostanie zagospodarowana. Czy będzie reinwestowana w rozwój sieci? Przekazywana użytkownikom? Czy stanie się po prostu głównym, nietransparentnym źródłem zysku firmy? Transparentność polityki MEV będzie kluczowym testem zaufania.

3. Otwartość Ekosystemu: Od Zamkniętego Ogrodu do Interoperacyjności

Wizja Robinhooda jest pełna pozornych sprzeczności. Z jednej strony, tworzą kontrolowany, zgodny z regulacjami łańcuch. Z drugiej, deklarują, że celem jest usunięcie RWA z „zamkniętych ogrodów” (walled gardens) i umożliwienie ich transferu. Plan jest fazowy:

  • Faza 1 (obecna): Handel stokenizowanymi aktywami odbywa się wyłącznie w aplikacji Robinhood.
  • Faza 2 („wkrótce”): Uruchomienie opcji self-custody. Użytkownicy będą mogli wypłacić swoje tokeny na własny portfel (np. MetaMask).
  • Faza 3 (długoterminowa): Pełna interoperacyjność. Tokeny mają być swobodnie transferowalne i komponowalne w całym ekosystemie DeFi, również na innych łańcuchach poprzez mosty.

Kluczowym elementem kontroli pozostanie jednak mechanizm mint & burn, który będzie wymagał tożsamości zweryfikowanej przez Robinhood lub zaufanego partnera. Oznacza to, że choć tokeny będą mogły swobodnie krążyć po DeFi, ich „wejście” i „wyjście” z systemu będzie zawsze powiązane z tożsamością.

Pozycjonowanie Rynkowe: RWA Chain vs. Consumer Chain

Najbliższym odpowiednikiem dla L2 Robinhooda jest Base od Coinbase, zbudowany na OP Stack. Oba projekty mają na celu onboarding milionów użytkowników z platformy TradFi/CEX. Różnice są jednak fundamentalne:

  • Strategia i Kultura: Base postawił na otwartą, permissionless kulturę, przyciągając deweloperów i społeczność memecoinową. Jest to „consumer chain”. Robinhood pozycjonuje się jako jego dokładne przeciwieństwo. To ma być łańcuch o „militarnej solidności”, skupiony na fundamentalnej użyteczności RWA. Nie konkurują o tych samych deweloperów ani te same przypadki użycia.
  • Stos Technologiczny: Arbitrum Orbit (Robinhood) vs. OP Stack (Base). Główną przewagą Robinhooda jest potencjał Stylusa (WASM) i elastyczność konfiguracji, która nie wymusza wejścia w szerszy, współdzielony system zarządzania (jak Superchain w przypadku OP Stack), dając firmie większą autonomię.

W porównaniu do neutralnych L2 jak Arbitrum One czy ZK-rollupów, L2 Robinhooda będzie konkurować nie na polu decentralizacji, ale na polu dystrybucji i unikalnych, licencjonowanych aktywów. Jego siłą jest dostęp do ponad 20 milionów kont oraz możliwość oferowania on-chain aktywów niedostępnych nigdzie indziej.

Podsumowanie i Perspektywy na Przyszłość

L2 od Robinhooda to znacznie więcej niż kolejny rollup. To przemyślany, wieloetapowy projekt mający na celu stworzenie nowej infrastruktury finansowej dla aktywów świata rzeczywistego, z Ethereum jako warstwą rozliczeniową. Wybór Arbitrum Orbit ze Stylusem jest technicznie uzasadniony i daje firmie narzędzia do realizacji ambitnej wizji.

Czy L2 Robinhooda stanie się integralną częścią superchainowej przyszłości Ethereum, wprowadzając do niej biliony dolarów z RWA, czy też pozostanie wysoce dochodową, ale wciąż scentralizowaną i zamkniętą platformą. Jedno jest pewne: Robinhood właśnie rozpoczął jedną z najciekawszych rozdziałow w całym ekosystemie.